شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس تنهایی و درد دل می‌گوید. او تا زمانی که بلبلش (یارش) نیست، با سنگدلانی صحبت می‌کند که به او توجهی ندارند. هر شب به خاطر غم و آسیب جدیدی می‌سوزد و هر روز از نو با درد جدایی مواجه است. این احساس دوگانگی بین عشق و رنج را به تصویر می‌کشد.
تا بلبل خویش یار گفته است مرابا سنگدلان گفت و شنفتست مرا
هوش مصنوعی: بلبل در عشق خود به یار سخن گفته و با کسانی که سنگدل هستند، حرفی از خود ندارد و به آنها توجهی نمیکند.
هر شام به داغ تازه‌ای می‌سوزمهر روز ز نو گلی شکفته است مرا
هوش مصنوعی: هر شب با تجربهی درد و غم جدیدی میسوزم و هر روز یک گل تازه برمیخیزد و زندگیام را زیباتر می‌کند.