شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق درد و رنج است. شاعر از مواجهه با مشکلات و سختی‌های زندگی صحبت می‌کند و از معشوقش می‌خواهد که به او کمک کند تا از این موقعیت ناگوار رهایی یابد. او به گم شدن مسیر عافیت و آرامش خود اشاره دارد و احساس می‌کند که این وضعیت به خاطر عشقش به او به وجود آمده است.
ای رفته و در دام بلا هشته مراآتش زده در کشته و نا کشته مرا
هوش مصنوعی: ای کسی که رفتهای و درگیر مشکلاتی، قلب من را به آتش کشیدهای، چه در حال زندگانی و چه در حالت دیگر.
کی رشته عافیت بدست آرم بازکز زلف تو گم شدست سررشته مرا
هوش مصنوعی: من نمیدانم چگونه دوباره آرامش را به دست بیاورم، زیرا ارتباطم با تو قطع شده و سرنخ وجودم در دستان تو گم شده است.