تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳

هر دل که اسیر محنت اوست خوشستهر سه که غبار آن سر کوست خوشست
از دوست بناوک غم آزرده مشوخوشباش که هر چه آید از دوست خوشست