شمارهٔ ۵۲
هوش مصنوعی: شاعر احساس حسرت و غم عمیقی را دارد که دائما با اوست. این غم به صورتی بینظم و پیوسته وجود دارد و نمیتواند از آن رهایی یابد. او اشاره میکند که یا صبحی سرشار از خوشبختی در انتظارش است یا مشکلات و دردها در روز پایانی زندگیاش حضور دارند.
این حسرت و غم که با من درویش استبی سلسله یی نیست که بیش از پیش است
هوش مصنوعی: این حسرت و اندوهی که همراه من است، بیدلیل نیست و به مرور زمان بیشتر و بیشتر شده است.
یا صبح سعادتم پس از شام غمستیا محنت روز واپسینم پیش است
هوش مصنوعی: یا صبح خوشبختی من بعد از شب اندوه خواهد بود، یا اینکه درد و رنج روز آخر در پیش است.