شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع ارزش و مفهوم زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که جان انسان مثل یک نفس است و عمرش شبیه به عمر پرنده ای در قفس. از این رو، نباید بیهوده نفس بکشیم، چرا که زندگی‌مان به هوس و آرزوها وابسته است. او به ما یادآوری می‌کند که عمر ما تنها به پای نفس‌هایمان می‌گذرد و باید ارزش آن را دریابیم.
جان یک نفس است و عمر مرغ قفس استبیهوده نفس مزن چو عمرت هوس است
هوش مصنوعی: زندگی فقط یک لحظه است و عمر انسان مانند عمر یک پرنده در قفس می‌گذرد. پس بیهوده نفس نکش، زیرا هوس و آرزوهایت عمرت را تباه می‌کند.
جوکی نزد نفس پی عمر درازدریاب سخن که عمر پای نفس است
هوش مصنوعی: نفس انسان را دوزخی میداند که در پی زندگی طولانی است، اما باید بدانیم که زندگی واقعی به پای نفس وابسته است.