شمارهٔ ۱۰۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات عاشقانه خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که عاشق بودن به معنای داشتن غمی در دل است، اما این غم به نوعی خوشی نیز به همراه دارد. حتی اگر در دل غم باشد، یاد دوست او را خوشحال می‌کند و در واقع او هم به خاطر محبت و عشقش به او احساس خوشی می‌کند.
عاشق که غمی در دل آگاه ویستسوزی دگر اندر نفس و آه ویست
هوش مصنوعی: عاشق کسی است که از غم و اندوه در دلش آگاه است و این احساسات او را در دلش میسوزاند و به نفس و آهش تاثیر میگذارد.
با ناخوشیم چو خاطر دوست خوشستمن نیز خوشم بهرچه دلخواه ویست
هوش مصنوعی: زمانی که حال من بد باشد، اما خاطر دوست خوش باشد، من هم خوشحالم، زیرا هر آنچه که او را خوشحال می‌کند، برای من نیز خوشایند است.