شمارهٔ ۱۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دیوانگی و هوسرانی اشاره میکند و میگوید اگر کسی پاک و درستکار نیست، هیچ جایگاهی برای ادعای محبت ندارد. او از شنونده میخواهد که برخیزد و با دل خود غسلی انجام دهد و به دنبال راهی در مسیر دوستی و عشق باشد.
ای دیو هوس رفته ترا در رگ و پوستگر پاک نیی لاف محبت نه نکوست
هوش مصنوعی: ای موجود هوس، تو در وجود و پوست من نفوذ کردهای. اگر پاک و خالص نباشی، ادعای محبت تو ارزشی ندارد.
برخیز و بخون دل برآور غسلیو رنی جنب طریقتی در ره دوست
هوش مصنوعی: برخیز و دل را از غم و اندوه پاک کن، خود را آماده کن و در مسیر دوستی با خدا حرکت کن.