تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۶۵

ای دیو هوس رفته ترا در رگ و پوستگر پاک نیی لاف محبت نه نکوست
برخیز و بخون دل برآور غسلیو رنی جنب طریقتی در ره دوست