تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷۳

آنرا که شرف ز صحبت همنفسی استگر سرکشد از خدمت او هیچکسی است
در پهلوی گل گیا عزیزست چو گلاز صحبت گل چو دور شد خار و خسی است