شمارهٔ ۱۷۶
هوش مصنوعی: این شعر به نقد و بررسی فردی می‌پردازد که نسبت به مال دیگران طمع دارد و در حالی که استعداد و هنرهایی دارد، در نهایت باید با عواقب نادرست خود مواجه شود. اگر دست او که به کجی و طمع آلوده شده از دیگران جدا شود، مانند شاخه‌ای که از درخت بریده می‌شود، دیگر نمی‌تواند از درختی که به آن مربوط است بهره‌برداری کند. در حقیقت، اشاره به این است که طمع و کجی عاقبت خوبی ندارد و انسان باید از این صفات پرهیز کند.
کج دست که در مال کسانش نظر استدستش ببرند اگر چه با صد هنرست
هوش مصنوعی: کسی که به مال و دارایی دیگران حسد میورزد، حتی اگر دارای استعدادهای زیادی باشد، دستانش را از او خواهند گرفت.
دستی که شد از کجی در این باغ درازچون شاخ رزش برند اگر شاخ ز دست
هوش مصنوعی: دستی که به خاطر کجرفتاریاش، در این باغ به درازای شاخ درختان شده، اگر شاخ را از دستش بگیرند، به چه حالتی در میآید؟