شمارهٔ ۲۲۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از ستم و مظلومیت خود می‌گوید و اینکه تا کی باید این درد و رنج را تحمل کند. او به فریاد و ناله دل خود اشاره می‌کند و از دلسردی و ناامیدی ناشی از بی‌عدالتی‌ها سخن می‌گوید. در نهایت، او امیدوار است که صدایش به گوش کسی برسد و پاسخگو باشد.
تا کی ستمت بر دل نا شاد رسدفریاد کنیم و از تو بیداد رسد
هوش مصنوعی: تا کی باید به دل غمگین خود شکایت کنیم و از ظلم تو فریاد بزنیم؟
بر ناله و فریاد دلم پیک اجلفریاد رس است گر بفریاد رسد
هوش مصنوعی: دل من در حال ناله و فریاد است و اگر مرگ به فریاد من برسد، پاسخی خواهد داد.