شمارهٔ ۲۲۶
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر ارادت و عشق عمیق شاعر به ایثار و فدای محبوبش است. شاعر به زیبایی بیان می‌کند که خوشبختی و شانس کسی است که در سایه محبوبش قرار دارد، و در جایی که او حضور دارد، نور و روشنی وجود دارد و همه چیز تحت تاثیر وجود اوست. در واقع، شاعر به توصیف انرژی و عظمت محبوبی می‌پردازد که مانند خورشید در آسمان تابان است.
ایساقی جان که جای فدای تو بودخوش وقت کسی که خاک پای تو بود
هوش مصنوعی: ای ایساقی عزیز، جایی که میتوانم جانم را فدای تو کنم، خوش به حال کسی که خاک پای تو را به چشم بگیرد.
آنجا که تویی هزار خورشید فلکسرگشته چو ذره در هوای تو بود
هوش مصنوعی: در جایی که تو حضور داری، هزاران خورشید در آسمان مانند ذرهای در محبت و زیبایی تو سرگشته هستند.