شمارهٔ ۲۴۷
هوش مصنوعی: این شعر به این مضمون اشاره دارد که زندگی و هر آنچه که داریم به سرعت از ما گرفته می‌شود. شاعر به این نکته می‌پردازد که زمان و لحظات زندگی‌مان نیز در حال گذر و غارت است و باید از آن بهره‌برداری کنیم. در واقع، زندگی نه تنها به معنای مادی بلکه به معنای زمان و تجربه نیز ارزشمند است و باید از آن به خوبی استفاده کنیم.
می خور که فلک نقد بقا میدزددنور از دل و از چهره صفا میدزدد
هوش مصنوعی: بنوش که زمانه زیبایی و جاودانگی را از انسان میرباید و روشنی و صفای دل و چهره را میستاند.
یکدم نبود که نیست در غارت ماسال و مه و روز و شب ز ما میدزدد
هوش مصنوعی: هیچ لحظهای نیست که زمان، سال، ماه، روز یا شب از ما دزدیده نشود.