شمارهٔ ۲۵۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به رابطه بین عشق و عبادت اشاره می‌کند. او گاهی به بتخانه (محل عبادت) می‌رود و گاهی هم از در دل محبوبش ندا می‌شنود. شاعر می‌گوید در دنیای درونی‌اش، کعبه و بتخانه یکسان هستند و این عشق اوست که او را به سمت مقصود واقعی‌اش رهنمون می‌شود.
گاهم ره بتخانه نکو می‌آیدگاهم ز در تو های و هو می‌آید
هوش مصنوعی: گاهی به سمت خانه معشوق میروم و گاهی از در تو صدای شگفتانگیزی به گوشم میرسد.
در مشرب من کعبه و بتخانه یکیستتا مرغ دلم کجا فرو می‌آید
هوش مصنوعی: در محیط من، کعبه و بتخانه هیچ فرقی ندارند؛ زیرا دل من در جایی آرام میگیرد که خود میخواهد.