تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۶۰

کس نیست که کشته ایماه نشدروشن بتو غیر ناله و آه نشد
بس عاشق خسته هم که آهی بکشدجان داد و زمردنش کس آگاه نشد