تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۶۷

بر چرخ نه هر ستاره یی زهره بوددر شهر نه هر کس بوفا شهره بود
بس آدمیی که گوهرش پندارندچون نیک نگه کنند خر مهره بود