شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که کسی که به ظاهر و فریب‌های دنیا دلبسته است، به نوعی خر و نادان است. او خود را نمی‌فروشد به خاطر غم و مشکلات دنیا، بلکه به عشق و فردی که او را از اندوهش آزاد می‌کند، ارادت دارد. به عبارتی، ارزش واقعی در آزاد شدن از غم‌ها و یافتن عشق حقیقی است.
خر نیست کسی که از جهان ناز خردیا عشوه این سپهر کجباز خرد
هوش مصنوعی: هیچ کس احمق نیست که از ناز و زیبایی این دنیا فریب بخورد.
خود را بغم جهان چرا بفروشممن بنده آن که از غمم باز خرد
هوش مصنوعی: چرا باید خودم را به غم دنیا بفروشم، در حالی که من بنده کسی هستم که از غم من آگاه است و مرا رها می‌کند؟