تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۱

مستی که ندامت از شرابش باشدور ترس خدا دلی کبابش باشد
بهتر ز کسی که مست باشد ز غروردر سجده حق سری به خوابش باشد