تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۷

آنانکه به بند زینت و زیب تنندخود را بزبان مردمان می فکنند
آنکس که خود آراست بود دشمن خودگر شاخ گل است کاخرش می شکنند