تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۵

آن خواجه که خانه را بکهگل اندودکهگل بسرا ماند و او خود فرسود
تن پرور بیعقل چه پرورد بنازگویی که ثبات برگ کاهیش نبود