تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۵

گویم سخنی اگر ترا هوش بودزن جمله یکیست گر در آغوش بود
خورشید رخان بهل کسیرا بطلبکش سایه ز آفتاب روپوش بود