شمارهٔ ۴۱۰
هوش مصنوعی: این شعر به نخل جوانی اشاره دارد که در میان گل‌ها و خارها قرار گرفته است. شاعر به او توصیه می‌کند که مانند سبزه، زبان درازی نکند و در برابر بزرگان مانند سرو و چنار تواضع کند. همچنین او را نصیحت می‌کند که تا زمانی که جوان است، احترام بزرگ‌ترها را نگه دارد.
ای نخل جوان درین چمن با گل و خارچون سبزه مکن زبان درازی زنهار
هوش مصنوعی: ای نخل جوان، در این چمن که پر از گل و خار است، مانند سبزه زبان دراز نکن و از بیان خود احتیاط کن.
سر نه چون سمن در قدم سرو و چنارتا پیر شوی حرمت پیران میدار
هوش مصنوعی: هرگز مانند گلی زیبا و خوشبو در کنار درختان بلند و سرسبز خود را فراموش نکن. عاقلانه است که تا زمانی که به بزرگسالی میرسی و پیر میشوی، به بزرگ‌ترها و افراد سالخورده احترام بگذاری.