شمارهٔ ۴۱۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خطرات و مشکلات ناشی از عشق و جذابیت معشوقه‌های زیبا اشاره می‌کند. او از دیگران می‌خواهد که به دام عشق نیفتند و از گریه و اندوه خودداری کنند، زیرا خود او در این عشق غرق شده و مانند سیلی او را میبرد. در نهایت، از آن‌هایی که در کنار این جریان هستند می‌خواهد که از آن دور شوند و فرار کنند.
با فتنه عشق خوبرویان مستیزخون خود از آب دیده خویش مریز
هوش مصنوعی: به خاطر عشق زیبایانی که سرشار از فتنهاند، خود را به دردسر نینداز. از غم و اشک، خونی که در دل داری را هدر نده.
ما غرقه شدم و میبرد ما را سیلباری تو که بر کنار سیلی بگریز
هوش مصنوعی: ما در مشکلات و بلایای زندگی غوطهور شدهایم و به سوی نابودی میرویم، اما تو که در کناره این جریان قرار داری، بهتر است از این سیلاب دوری کنی و خود را نجات دهی.