تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۴۲۱

چو باده خوری مزن به بیهوده نفسبسیار مگوی تا نگویند که بس
می چشم و دلت فضول دارد هشدارچشم و دل خود نگاهدار از همه کس