شمارهٔ ۴۲۳
هوش مصنوعی: شاعر از افرادی که در حالتی سخت و اسیر قرار دارند می‌خواهد تا درباره حال و روز خود از دیگران بپرسند. او بیان می‌کند که حتی در شرایط سخت، مانند زخمی که فقط خود درویش می‌تواند آن را حس کند، آرامش و بی‌خیالی دارد. در واقع، او به دنبال درک بهتر از وضعیت خود از ظهور دردها و زخم‌های دیگران است.
گاهی ز اسیران جگر ریش بپرساحوال مرا از همه کس بیش بپرس
هوش مصنوعی: گاهی از کسانی که در درد و رنج و اسیری به سر میبرند، حال و احوال من را بپرس؛ چون آنان بهتر از همه میتوانند از حال من بگویند.
آسوده چو گل ز زخم خارش چه غمستاین را ز برهنه پای درویش بپرس
هوش مصنوعی: آرام مانند گل، از زخم و ناراحتی چه غمی داریم؟ از درویش که پای برهنه است سوال کن.