شمارهٔ ۴۴۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بررسی حالتی روحانی و عاشقانه می‌پردازد. او به تاسی از موسی، از خود رها می‌شود و در حالت محبت و عشق، کنترل هستی را از دست می‌دهد. این رهایی او را به جایی می‌برد که در وادی عشق، چون شجر طیبه فریاد "انا الله" سر می‌دهد، که نشان‌دهنده وحدت وجود و عشق عمیق اوست.
در طور فنا چو موسی از خود بگسلمستانه عنان هستی از دست بهل
هوش مصنوعی: در لحظهای که به زوال و فنا میرسی، مانند موسی که از خود رهایی یافته، با شور و شوق از کنترل هستی خود خارج شو و عوامل آن را رها کن.
تا از شجر طیبه وادی عشقفریاد انا الله زند از آتش دل
هوش مصنوعی: از درخت نیکویی و دلبستگی به عشق، صدای "من خدا هستم" بلند شود و آتش دلم فروزان گردد.