شمارهٔ ۴۵۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و لطافت اشاره دارد. در آن به آراستگی و زرق و برق گل و حریر پرداخته شده و با توصیفاتی همچون "صد خرده" و "بادام مقشری" زیبایی‌ها و ظرافت‌های طبیعی و انسانی به تصویر کشیده می‌شود. در کل، شاعر از زیبایی‌های گل و پوشش لطیف انسانی سخن می‌گوید.
ایمه که رخت گرفته صد خرده بگلاز سنبل خط کشیده صد پرده بگل
هوش مصنوعی: ای دیگران که با زیبایی و دلربایی خود، دلها را میربایید، مانند گلی که به زیبایی سنبل است و در میان پردههایی از گلها خود را نمایان میکند.
در پیرهن حریرت ای شخص لطیفبادام مقشریست پرورده بگل
هوش مصنوعی: در لباس نرم و زیبای تو، ای نفر لطیف، زیبایی به مانند بادام و گل وجود دارد.