شمارهٔ ۴۶۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عمق غم و اندوه انسان‌هاست. شاعر می‌گوید که ما گنجی از غم داریم و این غم را از حق و حقیقت می‌طلبیم. در ظاهر ممکن است عیب‌هایی داشته باشیم، اما باطن‌مان آراسته و زیباست. همچنین، اشاره کرده که یاران ما نیز در این حال و هوا هستند و مانند شبنم، در زندگی پستی و بلندی را تجربه می‌کنند.
ما گنج غمیم و غم ز حق خواسته ایمظاهر همه عیب و باطن آراسته ایم
هوش مصنوعی: ما خود گنجینهای از غمها هستیم و این غمها را به حق خواستهایم. در ظاهر، همه عیوب را نشان میدهیم ولی باطن‌مان آراسته و زیباست.
یاران غمیم و تا چو شبنم نگریبر خاک نشسته ایم و برخاسته ایم
هوش مصنوعی: ما دوستانی حزینیم و مانند شبنم، بر روی زمین نشستهایم و دوباره برخاستهایم.