شمارهٔ ۴۸۱
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از شدت عشق و غم خود سخن میگوید. دلش از عشق میسوزد و اشکهایش بیپایان ریخته میشود. او به آتش دل و عذاب درونش اشاره میکند و میگوید که این احساسات به قدری شدید هستند که مانند طوفان در وجودش میچرخند.
دل سوخت ز عشق و دیده شد گریان هموز حد بگذشت اشک بی پایان هم
هوش مصنوعی: دل از عشق سوخت و چشمها به گریه افتادند و اشکها به قدری زیاد شدند که حد و مرزی نداشتند.
نم در جگرم کجا بود ز آتش دلجایی که بگرد میرود طوفان هم
هوش مصنوعی: عطر دلتنگی و غم در وجود من حضور دارد، جایی که آتش عشق و درد در دل میسوزد و حتی طوفان هم در حال گردش است.