تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۲۴

جز در ره علم دین دل آسوده مکنجان از سخن فلسفه فرسوده مکن
تا لوح دل تو خالی از نیک و بدستزنهار سیه ز حرف بیهوده مکن