تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۵۹

اهلی چو سگ تو شد مشو غافل ازوهر چند که گردی بودت در دل ازو
تو گلبن خوبیی و او خار رهتچون دست بدامن تو زد بگسل ازو