شمارهٔ ۵۸۰
هوش مصنوعی: این شعر به مسأله‌ی هویت انسان و ریشه‌های او می‌پردازد. شاعر از خاک می‌پرسد که چرا مشابه آتش شده و این را به نحوه‌ی به وجود آمدن انسان‌ها نسبت می‌دهد. او به زایمان انسان از پدر و مادر اشاره می‌کند و می‌خواهد بفهمد که این موجود چگونه به این شکل خاص و وضعیت کنونی خود درآمده است. به طور کلی، شعر تأملی بر وجود و ماهیت انسان دارد.
ایخاک چرا چو آتش از جا شده‌ایگویا که نه از آدم و حوا شده‌ای
هوش مصنوعی: ای خاک، چرا مثل آتش از زمین بلند شده‌ای؟ به نظر میرسد که دیگر به نسل آدم و حوا تعلق نداری.
زادی ز پدر به وضع حمل از مادربنگر که خود از چه وضع پیدا شده‌ای
هوش مصنوعی: به دنیا آمدن انسان از سمت پدر و مادر را در نظر بگیر و ببین که تو خودت چطور و از چه طریق به وجود آمدهای.