شمارهٔ ۶۰۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و دلبستگی به کسی است که دل را آرامش می‌بخشد. شاعر می‌گوید بهتر است کسی وجود داشته باشد که با دیدن او، دل شاد شود، حتی اگر خود در غم باشد. عشق به آن شخص می‌تواند غم و اندوه را کاهش دهد و به زندگی رنگ و جلا بخشد. اگر کسی را عشق در دل داشته باشد، غم زندگی را با شادی آن فرد می‌توان پنهان کرد.
خوش آنکه گشاد چشم و دل سوی کسیآشفته دل است از غم موی کسی
هوش مصنوعی: خوشا به حال آن کسی که دل و چشمی باز دارد و به سوی کسی مینگرد که دلش از غمهای ناشی از عشق زخم خورده است.
چون نیست گزیرش ز غمی هر که بودباری غم دل به شادی روی کسی
هوش مصنوعی: هر کس که نتواند از غم فاصله بگیرد، در نهایت دلش را به شادی و روی کسی واگذار میکند.