بخش ۳ - مناجات ایضا
هوش مصنوعی: این شعر در ستایش خداوند و مقام والای ایشان نوشته شده است. شاعر به کمال پادشاهی و عزت الهی اشاره می‌کند و از وحی‌هایی که بر انبیا نازل شده و الهاماتی که به اولیا داده شده، صحبت می‌کند. سپس به عشق و اشتیاق عاشقانی می‌پردازد که به زیبایی معشوق خود دلبسته‌اند و همچنین از درد و غم انسان‌هایی که دور از عزیزانشان هستند، سخن می‌گوید. در پایان، شاعر از خداوند می‌خواهد که به اهل ایمان نور و هدایت ببخشد.
الهی از کمال پادشاهیبتخت عزت و تاج الهی
هوش مصنوعی: ای خدا، تو را از نعمت و زیبایی سلطنت و حکمرانی با مقام بلند و تاج آسمانی ستایش میکنم.
به وحیی کز تو آمد انبیا رابه الهامی که دادی اولیا را
هوش مصنوعی: وحیی که تو به پیامبران فرستادی و الهامی که به اولیا دادی، همه نشانهای از قدرت و نعمت توست.
بسوز عاشقان پاک دیدهبحسن گلرخان نو رسیده
هوش مصنوعی: عاشقان با صفا و پاک، برای زیبایی رخسار دختران جوان، سخت میسوزند و دچار عشق و شوق میشوند.
بآه مردم گمگشته فرزندباشک طفل دور از خویش و پیوند
هوش مصنوعی: با ناله و گله، مردم بیخبر شبیه به فرزندی هستند که از خانواده و ارتباط خود دور افتاده است.
بآب دیده یعقوب مظلومبسوز سینه ایوب معصوم
هوش مصنوعی: با اشکهای یعقوب، درد دل ایوب را بسوزان.
که اهلی را بنور مصطفا بخشبدو پروانه نور بقا بخش
هوش مصنوعی: اهلی به روشنایی و نور پیامبر مصطفی (ص) دست یافته و بدین وسیله به او نیز نور جاودانی و باقی ارزانی شده است.