بخش ۳۷ - تضرع کردن شمع پیش عنبر و التماس مواصلت با پروانه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و درد و احساساتی که این عشق به همراه دارد سخن می‌گوید. او به ستایش محبوب خود می‌پردازد و عشق را عاملی می‌داند که باعث سختی‌ها و بلندی‌ها می‌شود. شاعر به محبوب خود می‌گوید که بوی محبت و نور چشمانش را به او هدیه کرده است و تمام وجودش از عشق او سرشار است.
او از محبوبش می‌خواهد که به او کمک کند تا به وصال برسد و به سوز دلش پایان بخشد. شاعر در ادامه به پیام‌رسانی برای محبوبش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که باید شخصی خاص و ناشناس این پیام را برای او برساند تا از خطرات دور بماند. در نهایت، عشق و نیاز به وصل را به زیبایی توصیف می‌کند و از قدرت عشق در زندگی‌اش می‌گوید.
عجب حالی است عشق و دردمندیکه با پستی کشد کار بلندی
هوش مصنوعی: عشق و درد از عجایب روزگارند که چگونه میتوانند در شرایط سخت و پایینترین وضعیتها، کارهای بزرگ و باارزشی را به انجام برسانند.
که گر شانشهی درویش گردیدعا گوی غلام خویش گردی
هوش مصنوعی: اگر تو سلطانی، باید درویش را به حساب آورده و دعای او را بکنید و برای او ارزش قائل شوید.
چو شمع از عنبر آن احوال بشنیدنیاز و دردمندی مصلحت دید
هوش مصنوعی: وقتی شمع حالت شگفتانگیز عطر عنبر را شنید، متوجه شد که نیاز و دردش در این وضعیتی که دارد، دلیلی برای اهمیتی دارد.
زبان بگشاد و گفت از روی عزتکه ناید از تو جز بوی محبت
هوش مصنوعی: او زبانش را باز کرد و با عزت گفت که از تو جز عطر محبت نمیباشد.
تویی روشن سواد دیده منسویدای دل غمدیده من
هوش مصنوعی: تو روشنی چشمانم و محبوبی که دل غمگینم را تسکین میدهد.
تویی سر حلقه زنجیر مویانبه خوبی خال روی ماه رویان
هوش مصنوعی: تو در میان افرادی که موهای زیبا دارند، مانند سر زنجیری هستی و به خاطر خوبیهای خود، همچون خال روی صورت ماه، درخشندگی خاصی داری.
ز تو دارم امید روشناییکه آید از تو بوی آشنایی
هوش مصنوعی: از تو انتظار دارم که روشنی و آشنایی به من برسانی.
چراغ چشمم از روی تو روشندماغ جانم از بوی تو گلشن
هوش مصنوعی: نور چشمم از زیبایی تو درخشان است و روح من به عطر تو زندگی میگیرد.
چو جانم کرده یی جا در رگ و پوستنیم یکذره خالی از تو ایدوست
هوش مصنوعی: وقتی که وجودم را با تو پر کردهای، حتی یک ذره هم از تو خالی نیستم.
چو گل تا گشتم از بویت معطرشمیم شد نسیم روح پرور
هوش مصنوعی: وقتی که بوی تو را احساس کردم، همچون گلی شدم که عطرش در هوا پخش شده و نسیم به روح من لطافت میبخشد.
به مهرت همچو صبح امیدوارمنفس زان بیتو یکدم برنیارم
هوش مصنوعی: من به محبت تو مانند صبح امیدوار هستم و به خاطر این عشق از آن خانه هرگز دور نمیشوم.
خوشم با داغ دل کز سوز داغمهمه بوی تو آید بر دماغم
هوش مصنوعی: من از اینکه با دلی پر از درد و سوز مواجه هستم، خوشحالم چرا که در این درد، همواره یاد تو در ذهنم زنده است و بوی تو را احساس میکنم.
مرا تنها نه طینت از تستبتان را هم به گردن منت از تست
هوش مصنوعی: من تنها به خاطر ویژگیهای خودم نیستم؛ حتی زیباییهای معشوقان هم مدیون حضور تو هستند.
کسی گر گیردت در زر همه تنهنوزش هست منتها به گردن
هوش مصنوعی: اگر کسی تو را با طلا و ثروت پر کند، باز هم بر دوش او بار سنگین دیگری وجود دارد.
کنون ای همدم دیرینه منکه آگاهی ز سوز سینه من
هوش مصنوعی: اکنون ای دوست قدیمی من، که از درد و ناراحتی قلبی من باخبری.
ز راه چاره جویی چاره ام کنقرین وصل آن آواره ام کن
هوش مصنوعی: از من خواهش می‌شود که راه حلی پیدا کنی و مرا به وصل شخصی که به آن علاقه دارم برسانی.
نه گفتی چاره جویی خواهمت کردچو خود گفتی بجا می باید آورد
هوش مصنوعی: اگر گفتی که به دنبال راه حل هستی، باید به همان اندازه که خود گفتی، عمل کنی.
ترا چون هست حکم غیبگویینشانی خواهم از پروانه جویی
هوش مصنوعی: من به دنبال نشانهای از تو هستم، همانطور که پروانه به دنبال جاذبهٔ خود میگردد.
کسی سوی وی از افسون فرستیبباز آورد آن مجنون فرستی
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد با جادو یا فریب او را به سمت خود جذب کند، آن دیوانه را به دست میآورد.
به خط عنبرین باوی پیامینویسی از زبان من سلامی
هوش مصنوعی: با قلم خوش رنگ و زیبا پیامی از من برایت مینویسم، با سلامی گرم.
کسی جویی که بهر نامه پیششروان سازم چو آب چشمم خویشش
هوش مصنوعی: من کسی را میجویم که نامهام را به او برسانم، مانند اشک چشمانم که به سمت او میرود و هر چه دارم از اوست.
ز آب دیده گیرم نامه در موممگر بادش نگردد قصه معلوم
هوش مصنوعی: از اشک چشمم نامهای مینویسم و آن را در موم میگذارم تا مبادا باد آن را برباید و داستانم را فاش کند.
جوابش داد عنبر کای دل افروزچراغت زنده باد از بخت فیروز
هوش مصنوعی: عنبر به او پاسخ داد که ای دلافروز، امید است که همیشه روشنی تو پایدار باشد و بخت تو خوش باشد.
کسی باید برین کارت فرستادکه نتواند بگرد او رسد باد
هوش مصنوعی: کسی باید برای انجام کار تو فرستاده شود که توانایی مقابله با او را نداشته باشد و نتواند به او آسیبی برساند.
نگیرد هیچکس او را پریوشرود چون آب و باز آید چو آتش
هوش مصنوعی: هیچ کس نمیتواند او را به چنگ آورد، مانند جریانی از آب که به راحتی میگذرد، ولی دوباره چون آتش بازمیگردد.
چو نبود باد را از جستجو ایستبقاصد نامه دادن مصلحت نیست
هوش مصنوعی: وقتی که بادی برای جستجو وجود ندارد، بهتر نیست که به دنبال ارسال نامه باشیم.
یکی باید بسوی او نهانیرساند از تو پیغام زبانی
هوش مصنوعی: کسی باید پیامی از جانب تو به او برساند، اما این کار باید به صورت مخفیانه انجام گیرد.
رسولی کین رسالت زو برآیدبجز نور تو غیری را نشاید
هوش مصنوعی: هیچ کس جز تو شایسته این رسالت نیست و این نور تنها از تو میتابد.