تناجی
اهلی شیرازی

برگ هفتم شش تاج است

ای ترک ختا، رخت به از ماه و خور استخاک قدم تو چرخ را تاج سر است
گر ششپر تو سرم به ده جا شکندبر فرق شکسته به ز شش تاج زرست