صنف دوم که زر سفید است و بیش بر است
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و غم‌های عاشقانه اشاره دارد. شاعر به محبوب خود می‌گوید که حتی بدون دیدن او، دلش در حال رنج و نابودی است. او بیان می‌کند که در دورانی که همه در برابر محبت برابرند، کسی که محبوبش به او توجه نمی‌کند، باید در سختی و تنگنا زندگی کند. شعر، تضاد میان عشق و فاصله را به تصویر می‌کشد.
ای آنکه ترا سوی رقیبان نگهستبیصورت حال تو دل من تبهست
هوش مصنوعی: ای آن کسی که با نگاهت به سوی رقبای من مینگری، بیتردید حال من به خاطر تو و به خاطر دلباختگیام خراب است.
در دور قمر که شاه و درویش یکیستآنرا که بود تنگه بکف پادشه است
هوش مصنوعی: در دور قمر، تفاوتی بین شاه و درویش وجود ندارد؛ هر کسی که در تنگنای زندگی باشد، او را باید پادشاه دانست.