برگ دوازدهم یک زر سفید
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و شوق عمیق شاعر به معشوق است. او خود را همچون مجنون توصیف می‌کند که از عشق معشوق دیوانه شده است. همچنین اشاره می‌کند که درویش و بی‌نیاز از دنیاست و با وجود اینکه به مقام پادشاهی نمی‌رسد، در دنیای عشق و شرابخواری احساس آرامش و غنی بودن می‌کند. او به نوعی خود را به قارون، فردی ثروتمند، تشبیه می‌کند که در عشق و زندگی آرامش دارد.
ای آنکه ز شوق آهویت مجنونمدرویش توام ز پادشه افزونم
هوش مصنوعی: ای آن شخصی که به خاطر عشق تو دیوانهام، من مانند یک درویش هستم و از پادشاه هم بزرگترم.
من رند و شرابخواره آسوده ز گنجیک تنگه اگر مرا بود قارونم
هوش مصنوعی: من آدمی خوشگذران و شرابدوست هستم، و از زندگی پر از نعمت و ثروت در یک گوشهی دنج لذت میبرم، حتی اگر به اندازه قارون ثروتمند باشم.