برگ دوازدهم یک قماش
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به غم و درد ناشی از ظلم و ستم اشاره می‌کند و می‌گوید که همه به خاطر این درد اشک می‌ریزند. عشق و وفای به محبوب در دل جمعی از اهل دنیا وجود دارد و آنها به یکدیگر شبیه هستند. در واقع، این شعر به همدلی عاطفی و درد مشترک میان انسان‌ها اشاره دارد.
ای کز ستم تو اشک پاشند همهجویان غمت نهان و فاشند همه
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر ستمهای تو، همه کسانی که به دنبال غم تو هستند، اشک می‌ریزند و این غم بر همه آشکار و پنهان است.
اهلی بوفای تو نظر دوخته استاز اهل جهان که یک قماشند همه
هوش مصنوعی: اهل بوفا (به نوعی اهل دانش و هنر) به تماشای تو نشستهاند و از میان مردم دنیا همه مشابه یکدیگر به نظر میرسند.