شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی احساسات و حالات انسانی در مواجهه با عشق و ناکامی می‌پردازد. شاعر از عجز و ضعف خود در برابر زیبایی و ناز محبوب سخن می‌گوید و به تنهایی و غم ناشی از عشق اشاره می‌کند. همچنین، به ترس از آتش عشق و داغ دل پرداخته و به شب تاریک و دوری که در آن قرار دارد، اشاره می‌کند. شاعر از سادگی و بی‌خبری خود گلایه می‌کند و به نوعی به پیوند عجز و زیبایی می‌انجامد. در نهایت، او به نقد رفتار زاهدان و دعاوی بی‌اساس آنان می‌پردازد و از داوری و طلب عدالت سخن می‌گوید.
قضا آیینه دار عجز خواهد ناز شاهی راشکستی در نهادستی ادای کجکلاهی را
هوش مصنوعی: قدر و منزلت سرنوشت، نشاندهنده نقص و ناتوانی خواهد بود. تو در مقام قدرت و سلطنت به خود میبالیدی، ولی در اصل خود را در معرض فروتنی قرار دادی و ادای بیخود بودن را به خوبی انجام دادی.
طبیعی نیست هر جا اختلاط، از وی حذر خوشترکم از سوزنده آتش نیست آب گرم ماهی را
هوش مصنوعی: در هر مکانی که اختلاط وجود دارد، بهتر است از خطرات و پیامدهای آن دوری کنیم. همانطور که آب گرم برای ماهی خوب نیست، بعضی از روابط و تعاملات هم میتواند آسیبزننده باشد.
ز رخت خوابم آتشپاره ها رفته ست می داندتبم در لرزه افگنده ست باد صبحگاهی را
هوش مصنوعی: از بالشت خوابم شعلهها رفته و میداند که تب من چقدر در من لرزه ایجاد کرده است، همانطور که باد صبحگاهی میوزد.
نماند از کثرت داغ غمت آن مایه جا باقیکه داغی در فضای سینه اندازد سیاهی را
هوش مصنوعی: از شدت غم و اندوهی که داغ تو بر دلم گذاشته، دیگر هیچ نشانی باقی نمانده که بتواند سیاهی آن غم را در سینهام برافروزد.
شبم تاریک و منزل دور و نقش جاده ناپیداهلاکم جلوه برق شراب گاهگاهی را
هوش مصنوعی: شب تاریک است و خانهای که باید به آن بروم دور است و راهی که پیش رو دارم نامشخص. اما گاهی در این تاریکی، نور درخشان شراب، نجاتم میدهد.
چه رو می سازی ای آیینه آه از سادگیهایتبه من بگذار گفتم شیوه حیرت نگاهی را
هوش مصنوعی: ای آینه، تو چه زیباییهایی را به نمایش میگذاری! آه، چقدر سادهای! بگذار بگویم که چطور میتوان با نگاه کردن به تو به حیرت افتاد.
ودیعت بوده است اندر نهاد عجز ما نازیجدا از قطره نتوان کرد طوفان دستگاهی را
هوش مصنوعی: در وجود ما نقص و ناتوانی نهفته است، مانند این که نتوانیم با یک قطره، طوفانی را مدیریت کنیم.
همانا کز نوآموزان درس رحمتی زاهدبه ذوق دعوی از بر کرده بحث بی گناهی را
هوش مصنوعی: از میان نوآموزان، زاهدی با ذوق ادعا کرده است که بحث بیگناهی را پایهگذاری کرده و در این زمینه به درس و بحث می‌پردازد.
دلا گر داوری داری به چشم سرمه آلودشنخستم بی زبان کن تا به کار آیم گواهی را
هوش مصنوعی: ای دل، اگر داوری میخواهی، چشمان سرمهدار او را به گواهی بگیر و بیزبانش کن تا من در این کار به تو کمک کنم.
مرو در خشم گر دستی به دامان تو زد غالبوکیلش من، نمی‌داند طریق دادخواهی را
هوش مصنوعی: اگر در عصبانیت بروی، کسی به کمک تو نخواهد آمد. من وکیل تو هستم، اما او نمی‌داند چگونه باید از حق خود دفاع کند.