شمارهٔ ۲۲۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر است که درباره‌ی اختلافات دینی و عقیدتی صحبت می‌کند. شاعر از جمع شدن افرادی که به طور تاریخی در تضاد بوده‌اند، ابراز شادی می‌کند و به دلیل این جمع شدن، احساس آرامش و سرفرازی دارد. او می‌گوید که در دنیای عشق و دوستی، مردم از همه اقشار دور هم جمع می‌شوند و این لحظات را ارزشمند می‌داند. همچنین به زیبایی و جذابیت عشق اشاره می‌کند که حتی در زمان‌های اندوه، وجود دارد. در نهایت، شاعر به وضعیت جاری و روابط انسانی در بین مردم می‌پردازد و به تعاملات میان نیکان و رندان اشاره می‌کند.
شادم که بر انکار من شیخ و برهمن گشته جمعکز اختلاف کفر و دین خود خاطر من گشته جمع
هوش مصنوعی: خوشحالم که به خاطر نپذیرفتن من، شیخ و برهمن دور هم جمع شدهاند و این اختلاف بین کفر و دین باعث شده است که دلم آرام بگیرد.
مقتول خویشان خودم جویید خونریز مرازینان که بر نعش منند از بهر شیون گشته جمع
هوش مصنوعی: خویشاوندان من به دنبال قاتل من هستند، زیرا بر روی جسدم جمع شدهاند و برای ناله و شیون آمدهاند.
در گریه تا رفتم ز خود اندوهم از سر تازه شدبر هیئت دل لخت دل بازم به دامن گشته جمع
هوش مصنوعی: وقتی در حالت گریه به خودم مراجعه کردم، احساس اندوهم دوباره جوانه زد و دل بیپناهام که به خاطر مشکلاتش در هم تنیده بود، دوباره با امید جمع شد.
رقصم به ذوق روی او چون بینم اندر کوی اوهم رفته نفت و بوریا هم سنگ و آهن گشته جمع
هوش مصنوعی: وقتی که به زیبایی چهره او نگاه میکنم، شور و شوقی در من ایجاد میشود و در خیابان او به رقص در میآیم. در اینجا همه چیز با هم جمع شده است؛ حتی مصالح ساده و معمولی مانند نفت و بوریا، سنگ و آهن، همگی در یکجا جمع شدهاند.
ای آن که بر خاک درش تنهای بی جان دیده ایبر گوشه بامش نگر جانهای بی تن گشته جمع
هوش مصنوعی: ای کسی که بر خاک دربش، تنهایی بیجان را دیدهای، به گوشه بامش نگاهی بینداز؛ آنجا جانهایی که بیتن شدهاند، گرد هم جمع شدهاند.
نازم ادای پرفنش کز کشتگان در مخزنشکنجی ز مغفر گشته پر گنجی ز جوشن گشته جمع
هوش مصنوعی: به یاد رکابداران بزرگ و شجاعی هستم که در دل دریاهای خروشان مثل غواصان به عمق گنجها میروند و از خطرات نمیترسند. در هر گوشه از گنجینههای خود، نشان از مهارت و جنگآوری دارند.
خطش به تاراج دلم کار تبسم می کندبر برق چشمک می زنم مورم به خرمن گشته جمع
هوش مصنوعی: نوشتن او دل مرا میرباید و لبخندش بر پژمردگی چشمانم میتابد. مانند موریانهای که در انبوه خوشیها جمع شده است.
ای عاشق بیچاره را در کوه و صحرا داده سرفوجی ز خویشانش نگر در کوی و برزن گشته جمع
هوش مصنوعی: ای عاشق بیچاره، تو را در دشت و کوه رها کردهاند. حالا نگاه کن، خانوادهات در کوچه و خیابان گرد هم آمدهاند.
هی هی چه خوش باشد بدی آتش به پیش و مرغ و میاز بذله سنجان چند کس در یک نشیمن گشته جمع
هوش مصنوعی: آه، چه خوب است که در کنار آتش، مرغ و شراب نشستهایم و چند نفر از دوستان شاد و خوشخلق در یک جا دور هم جمع شدهاند.
صبح است و گوناگون اثر غالب چه خسبی بی‌خبرنیکان به مسجد رفته در رندان به گلشن گشته جمع
هوش مصنوعی: صبح شده و آثار خوش و متفاوتی در اطراف دیده میشود. چه خوب که عدهای از نیکان بیخبر از این حال و هوای صبحگاهی به مسجد رفتهاند؛ در حالی که عدهای دیگر در باغ و گلشن گرد هم آمدهاند.