شمارهٔ ۳۰۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی، رنج و شوق است. شاعر از معشوق خود می‌خواهد تا به او خبر خوشی بدهد و او را در آغوش بگیرد. او به زیبایی‌های طبیعت و عشق اشاره می‌کند و از احساساتی چون غم و شادی، اشک و خنده سخن می‌گوید. شاعر بر این نکته تاکید دارد که باید به عشق و زیبایی بها داده شود و در نهایت از معشوق می‌خواهد که به او اجازه دهد تا احساساتش را بروز دهد و در کنار یکدیگر لحظاتی خوش بسازند.
مر ز فنا فراغ را مژده برگ و ساز دهسایه به مهر واگذار قطره به بحر باز ده
هوش مصنوعی: شادی را از فنا و زوال دور کن و به زندگی و عشق امیدوار باش. سایه عشق را به کسی که دوستش داری بسپار و هر قطرهای از وجودت را به دریا و کائنات ببخش.
طره جیب را ز چاک شانه التفات کشعارض خویش را ز اشک غازه امتیاز ده
هوش مصنوعی: موهای آویزان از جیب لباس را با مراقبت از شانههایت کنار بزن و توجه کن که زیبایی چهرهات را با اشکهایش از دیگران متمایز کند.
داغ به سینه زیورست دل به جفا حواله کنمی ز شرر گرانترست سنگ به شیشه ساز ده
هوش مصنوعی: درد و رنجی که به دل میزنی مانند زیوری است که بر سینه آویخته میشود. اگر دل را به بدی و نافرمانی واگذار کنی، زندگیات از آتش و آلام بی نصیب نخواهد ماند. سنگ سخت و محکمی هم نباید به شیشه نرم و شکننده بنوازید، چون این کار میتواند آسیبهای بیشتری برساند.
از نم دیده دیده را رونق جویبار بخشوز تف ناله ناله را چاشنی گداز ده
هوش مصنوعی: از اشک چشم، به چشمانم زندگی و نشاط بده و از حرارت دل، ناراحتی و نالهام را به محبت و نرمش مبدل کن.
شرم کن آخر ای حیا این همه گیر و دار چیست؟خاطر غمزه باز جو رخصت ترکتاز ده
هوش مصنوعی: ای حیا، کمی شرم کن! این همه شور و هیاهو برای چیست؟ آرامش خاطر عشق را به دست آور و اجازه بده که عشق در دل تو جولان دهد.
ای گل تر به رنگ و بو این همه نازش از چه رو؟منت ابر یک طرف مزد چمن طراز ده
هوش مصنوعی: ای گل زیبا و خوشبو، ناز و کرشمهات به خاطر چیست؟ آیا منتظر باران ابر هستی تا پاداش زیباییات را از چمن بگیری؟
یا به بساط دلبری عام مکن ادای لطفیا ز نگاه خشمگین مژده امتیاز ده
هوش مصنوعی: یا در جمع عاشقانهات به من لطفی نکن، یا اگر قرار است نگاه خشمگینت را به من بیندازی، حداقل مرا از امتیاز خاصی برخوردار کن.
ای تو که غنچه ترا بحث شگفتن از برستسرو کرشمه بار را درس خرام ناز ده
هوش مصنوعی: ای تو که مانند غنچه هستی، بحث شگفتن تو از زیبایی و شکوفایی مانند سرو است. ناز و کرشمهات را با آرامش و زیبایی نشان بده.
گر به غمی که خورده ام رخصت اشک و آه نیستهم به دلی که برده ای طاقت ضبط راز ده
هوش مصنوعی: اگر چه به خاطر اندوهی که کشیدهام اجازهی گریه و آه وجود ندارد، اما دل تو که رازهای مرا نزد خود نگهداشته، طاقت تحمل این وضعیت را ندارد.
ای که به حکم ناکسی تیره ز عیش غالبیخیز و ز راه داوری بال هما به گاز ده
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر ناچیزی و بیتوجهی، از لذتهای زندگی دور شدهای، برخیز و با قضاوت عادلانه، روح خود را پرواز ده.