شمارهٔ ۳۱۸ - غالب دهلوی

به دل ز عربده جایی که داشتی داریشمار عهد وفایی که داشتی داری

به لب چه خیزد از انگیز وعده های وفابه دل نشست جفایی که داشتی داری

تو کی ز جور پشیمان شدی چه می گویی؟دروغ راست نمایی که داشتی داری

به سینه چون دل و در دل چو جان خزیدی و بازنگاه مهرفزایی که داشتی داری

عتاب و مهر تو از هم شناختن نتوانخرد فریب ادایی که داشتی داری

خراب باده دوشینه ای سرت گردمادای لغزش پایی که داشتی داری

به کردگار نگردیدی و همان به فسوسحدیث روز جزایی که داشتی داری

کرشمه بار نهالی که بوده ای هستیبه سر ز فتنه هوایی که داشتی داری

هنوز ناز پی غمزه گم نداند کردادای پرده گشایی که داشتی داری

جهانیان ز تو برگشته اند گر غالبترا چه باک خدایی که داشتی داری