شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند خواسته است که در روزهای زندگی‌اش به او سودی داده و مانند گل و مل خوشبختی و شادی به او ارزانی دارد. او همچنین به این فکر می‌کند که هزینه‌های زندگی (مانند نمک و جو) چقدر می‌تواند سنگین باشد و در نهایت به گنجینه‌هایی که در زندگی معنوی و روحانی دارد اشاره می‌کند.
یارب سودی به روزگاران ما راوجه گل و مل به نوبهاران ما را
هوش مصنوعی: ای خدا، امیدوارم در روزگار ما فایدهای بگنجانی که مانند گل و عطر آن در بهار برایمان خوشایند و دلپذیر باشد.
صرف نمک و جو چه قدر خواهد شدگنجینه این صومعه داران ما را
هوش مصنوعی: هزینه نمک و جو به چه اندازه می‌تواند ارزش گنجینههای این زاهدان را افزایش دهد؟