شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دوست خود دعوت می‌کند که به سوی او بیاید و از مسیرهای غیرمجاز دوری کند. اگرچه دوست گفته که او را نخواند، شاعر خواسته‌اش را تکرار می‌کند و از او می‌خواهد بی‌آنکه دعوت شود، به سویش بیاید. این شعر به نوعی از رابطه‌های عاطفی و اهمیت حضور در کنار یکدیگر سخن می‌گوید.
ای دوست به سوی این فرومانده بیااز کوچه غیر راه گردانده بیا
هوش مصنوعی: ای دوست، به سمت این راهمند آمده، از مسیر بیراهه خارج شو و به سوی من بیایید.
گفتی که مرا مخوان که من مرگ توامبر گفته خویش باش و ناخوانده بیا
هوش مصنوعی: گفتی که مرا صدا نزن، زیرا من مرگ تو هستم. بر آنچه که خود گفتهای پایبند باش و بدون دعوت من بیا.