شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم نارضایتی و درد ناشی از جدایی و بی‌توجهی می‌پردازد. گوینده بیان می‌کند که شکایت و گلایه‌ها به جایی نمی‌رسند و از مرگ خود و سرنوشتش سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که نه دشمنان به او توجه کرده‌اند و نه دوستانش به حال او دل‌سوزی کرده‌اند. در نهایت، او از فرسودگی و خستگی ناشی از این وضعیت رنج می‌برد.
دانیم که آیین شکایت نه نکوستما را سخن از مرگ خود و صورت اوست
هوش مصنوعی: میدانیم که شکایت و گلهکردن کار خوبی نیست، اما صحبت ما دربارهی مرگ خود و چهرهی اوست.
دانست و نیامد و نپرسید و ندیدهم خسته دشمنیم و هم کشته دوست
هوش مصنوعی: او خبر دارد ولی نیامده، نه از حال ما پرسیده و نه ما را دیده است. ما با دشمنان خستهایم و از دوستان نیز جان خود را از دست دادهایم.