شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های هر پرده و گوشه‌ای از دنیای هستی می‌پردازد. هر قسمت از این جهان آواز و جاذبه خاص خود را دارد. شاعر از تجربه‌ای شخصی صحبت می‌کند و می‌گوید که هوای غم‌انگیزی از وجودش دور شده و به فضایی پر از زیبایی و شگفتی هدایت شده است.
غالب هر پرده ای نوایی داردهر گوشه ای از دهر فضایی دارد
هوش مصنوعی: هر گوشه از دنیا زیبایی و حال و هوای خاص خود را دارد و هر پردهای در زندگی نغمهای تازه و متفاوت به گوش میرسد.
برچید به پست از دماغم یکسربنگاله شگرف آب و هوایی دارد
هوش مصنوعی: به تازگی احساس عجیبی دارم که به من آرامش و طراوت میبخشد و دنیا را زیباتر از قبل میبینم.