شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عظمت آسمان و همچنین زیبایی چهره خورشید (مهر) اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که وقتی آسمان زیبا می‌شود، خورشید هم مانند یک مهمان وارد می‌شود. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر خورشید به پیشگاه شاه تابان بیاید، جای تعجب نیست. در واقع، این زیبایی و فروتنی خورشید در برابر شاه نشانه‌ای از احترام و عظمت است.
وقت ست که آسمان موجه نازدمهر آینه پیش رخ نهد مه نازد
هوش مصنوعی: زمانی است که آسمان با لطافت و زیبایی خاصی خود را آرایش کرده و خورشید، چونان آینهای در مقابل چهرهاش، خودنمایی می‌کند. در این حال، زیبایی ماه نیز به تأسیس و ناز میآید.
این خود شرف دگر بود نیست عجبگر مهر به پابوس شهنشه نازد
هوش مصنوعی: این خود نوعی شرافت و بزرگمنشی است که جای تعجب نیست اگر عشق و محبت انسان به پادشاهی با عظمت افزایش یابد و به خدمت او بشتابد.