شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از کسی سخن می‌گوید که در زندگی‌اش کمبودهایی دارد و همیشه خواستار چیزهای بیشتر است. او به این شخص می‌گوید که وقتی روز قیامت فرا برسد و حساب پس بدهد، اجازه بدهد تا او به خیال و حسرت لذت‌هایی که هرگز تجربه نکرده در دلش بپردازد.
ای آن که دهی مایه کم و خواهش بیشآن روز که وقت بازپرس آید پیش
هوش مصنوعی: ای کسی که به دیگران چیز زیادی نمیدهی اما از آنها درخواستهای فراوان داری، آن روزی که زمان حسابرسی و سنجش اعمالت فرا برسد، باید آماده باشی.
بگذار مرا که من خیالی دارمبا حسرت عیشهای ناکرده خویش
هوش مصنوعی: بگذار مرا که در ذهنم آرزوهایی دارم و حسرت لذت‌هایی را میخورم که هرگز تجربه نکردهام.