تناجی
غالب دهلوی

شمارهٔ ۸۴

غالب به گهر ز دوده زاد شممزان رو به صفای دم تیغ ست دمم
چون رفت سپهبدی زدم چنگ به شعرشد تیر شکسته نیاکان قلمم