شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس عمیق غم و اندوه شاعر هستند. شاعر از تأثیرات درد و رنج بر قلبش می‌گوید و به تصویر کشیدن دل شکسته و اشک‌هایی که از چشمانش می‌ریزند، اشاره می‌کند. وی به این نکته تأکید می‌کند که هر قطره اشک به نوعی زخم و خار در دلش تبدیل می‌شود و این درد، گویی که درون او گسترش یافته است.
جانی ست مرا ز غم شماری در ویاندیشه فشانده خارزاری در وی
هوش مصنوعی: غم و اندوهی که در دل دارم، جانم را به شدت تحت تاثیر قرار داده است و به مانند خاری در یک باغ بزرگ، بر افکارم سنگینی می‌کند.
هر پاره دل که ریزد از دیده منیابند نفس ریزه چو خاری در وی
هوش مصنوعی: هر تکهای از دل که از چشمانم بریزد، مانند خاری در دل اوست که نفسش را به تنگی میاندازد.